W miejscach pracy, domach i przestrzeniach internetowych kobiety zgłaszają poziomy obciążenia psychicznego, które przewyższają poziomy mężczyzn, a liczby są surowe. Każdego roku u około jednej na pięć kobiet w Stanach Zjednoczonych diagnozuje się zaburzenia zdrowia psychicznego, takie jak depresja, stany lękowe lub zespół stresu pourazowego, przy czym prawdopodobieństwo wystąpienia wielu z tych zaburzeń u kobiet jest dwukrotnie wyższe niż u mężczyzn. Badania przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii sugerują, że kobiety są również bardziej narażone na poważne choroby psychiczne i samookaleczenia, szczególnie w późnym okresie dojrzewania i wczesnej dorosłości. Eksperci łączą te tendencje z szeregiem czynników: utrzymującymi się różnicami w wynagrodzeniach, przemocą ze względu na płeć, nieodpłatną opieką oraz społecznymi oczekiwaniami, że kobiety muszą jednocześnie osiągać doskonałe wyniki w pracy, rodzicielstwie i opiece emocjonalnej.
Za statystykami kryje się codzienna presja, która często pozostaje niewidoczna. Kobiety mają nieproporcjonalnie duży udział w opiece nad dziećmi i osobami starszymi, często oprócz pełnoetatowej pracy, i częściej są głównymi opiekunami, których bezpieczeństwo finansowe zależy od niestabilnej, nisko płatnej pracy. Są bardziej narażone na przemoc ze strony partnerów i molestowanie seksualne, doświadczenia, które znacznie zwiększają ryzyko depresji i zespołu stresu pourazowego i mogą pozostawić długi cień na związkach i karierze. Jednocześnie normy kulturowe wciąż zachęcają kobiety do dostosowywania się i poświęcania się, co utrudnia stawianie granic lub szukanie pomocy, podczas gdy stygmatyzacja i ograniczony dostęp do niedrogich usług w zakresie zdrowia psychicznego sprawiają, że wiele z nich cierpi w milczeniu. Specjaliści zajmujący się zdrowiem psychicznym twierdzą, że nie są to indywidualne słabości, ale problemy strukturalne, które wymagają ukierunkowanej polityki, od reformy miejsca pracy i płatnego urlopu po opiekę opartą na traumie.
Zrozumienie tej wyjątkowej presji jest nie tylko wezwaniem do działania dla decydentów i klinicystów; może również zmienić sposób poruszania się po własnym życiu. Uznanie, że chroniczne wyczerpanie, niepokój lub obniżony nastrój mogą być związane z obciążeniami systemowymi - a nie osobistymi niepowodzeniami - może ułatwić proszenie o wsparcie, odpieranie niesprawiedliwych oczekiwań i priorytetowe traktowanie odpoczynku i leczenia. Świadomość dynamiki stresu ze względu na płeć może pomóc ci zauważyć, kiedy internalizujesz problemy, które po części mają charakter społeczny, i skłonić do rozmów z partnerami, pracodawcami i przyjaciółmi na temat bardziej sprawiedliwego podziału obowiązków. W praktyce, nazwanie tej presji daje jaśniejszą mapę tego, gdzie można bronić siebie i innych, niezależnie od tego, czy oznacza to poszukiwanie terapii, która uznaje doświadczenia związane z płcią, dołączenie do sieci wsparcia rówieśniczego lub wspieranie polityk, które chronią zdrowie psychiczne kobiet w pracy i w domu.
